Ballada o Czarnej Śmierci

 

1. Stara oberża pod gwiazdą modrą
   Podła jak nałóg, stęchła jak szczyn
   Gościła wielu, i wielu mogło
   Pijąc zapomnieć, że muszą żyć
   Razu pewnego z drogi dalekiej
   Przybył tu pielgrzym, co oczy miał
   Czarne, głębokie mrokiem studziennym
   Kostur mu w ręku kościstym drżał

ref.
Daj dori dol, daj dori del
Choćbyś się ukrył, nie ujdziesz jej
Daj dori dol, kosi jednako
Mieszczan, rycerzy, chłopstwo i kler

2. Masz ci polewkę, zbożny pątniku
   Rzekł dobry karczmarz, i nagle zbladł
   Bo czarne oczy to oczodoły
   Z policzków sączy się trupi jad
   Wrzasnęła ciżba "Śmierć w miasta murach!
   Wygnać ją wygnać, niech idzie precz"
   I kilku mieszczan szarpie pielgrzyma
   A paru knechtów chwyta za miecz
3. Gdy zwlekł się z bruku, swą rękę chudą
   Uniósł ku murom, i tak jak stał
   Nieme przekleństwo rzucił na kasztel
   Przerwać mu każdy z mieszczan się bał
   Din diridin, biją dzwony na trwogę
   W domach wieczorem podniósł się płacz
   Kiedy ta pani poprzez gród kroczy
   Wij się na ziemi z bólu i charcz
4. Z prawej jej strony anioł polata
   I płacze cicho, a z lewej czart
   Ona ponura, w rozwianych szatach
   Gasi istanienia płynąc przez świat
   Wrzućcie na wozy swoich umarłych
   Rogi bawole palcie i sierść
   Chustami z octem usta zatkajcie
   Może oszczędzi was czarna śmierć

utwór autorstwa zespołu GreenWood: posłuchaj